About

Run, it’s what you feel until the morning arrives (Run)

Zangeres en frontvrouw Rikki – krachtige, heldere, doorleefde stem – zingt dit niet voor niets. De muziek van RONDÉ ademt het zoekende levensgevoel en het nachtelijk dwalen van de moderne twintiger. Rikki: ‘Wij zijn jong. Je bent op zoek naar jezelf en naar de ander. Daarbij leef je vaak tussen hoop en wanhoop, tussen zoeken en vinden. Verlangen is er altijd, maar jezelf kwijtraken is ook weer heel confronterend.’

Dit rusteloze twintigersgevoel weten de vijf van RONDÉ onweerstaanbaar gloedvol in hun liedjes te verklanken. Daar hoort absoluut een bepaalde ‘tristesse’ bij, zegt Rikki. Een melancholie die haar dierbaar is. Maar ook sensualiteit. Noem het de streelfactor van hun muziek. ‘Ik vergelijk onze muziek soms met een topje om in te slapen, zwart fluweel met kant, je wilt de stof voelen en aanraken, het kant is zacht en doorzichtig, maar ook teer en breekbaar.’

RONDÉ. Vijf letters. Vijf bandleden. De Spaanse vervoeging van samenkomen. In de drie jaar van hun bestaan hebben ze zich ontwikkeld tot een wolfpack. Rikki. ‘Net als een roedel wolven doen we alles samen. We jagen samen. We vechten voor het zelfde doel. We delen alles en maken elkaar zo sterker. Daar komt al deze muziek uit voort.’ Ja, Rikki en Adriaan zijn dan wel de woordvoerders, maar de inbreng van elk van de leden van de wolfpack is even cruciaal. Dit RONDÉ-debuut is nadrukkelijk de optelsom van de muzikale ideeën en talenten van alle vijf.

‘Met deze plaat willen we laten zien wie we zijn’, vervolgt Rikki. Ze ervaart het album als ‘een bubbel’, met daarin van het eerste tot het laatste nummer de typische RONDÉ-sound, die ze omschrijft als ‘warm, melodieus, poppy, karaktervol, mysterieus en meeslepend.’

Tegelijkertijd verkent de groep graag een breed muzikaal landschap. Nieuwe stijlen en genres uitproberen, dat doet het vijftal graag. Dus staan er ‘wel tien genres op de plaat’, stelt Rikki met gepaste overdrijving. Maar of het nu een pianoballad betreft (Let This Moment Last), moderne popsoul (Naturally), eigentijdse rock (We Gotta Have It All) of opzwepende tracks met een dance-beat als Headlights en Do You Feel, op elk nummer kun je zonder enig voorbehoud het stempel ‘kwaliteitspop’ drukken.

Kwaliteitspop, dat wil RONDÉ maken. Een groot publiek aanspreken met kwalitatief hoogstaande geloofwaardige muziek. Dat maakt hen uniek in Nederland, waar – in tegenstelling tot Engeland en Amerika – weinig bands zich aan dit genre wagen. Rikki: ‘Wij worden er blij van als we mensen samen kunnen brengen. Iedereen loopt vandaag de dag maar te rennen en is met zichzelf bezig. Wij willen je voor even deel uit laten maken van een groter geheel en in vervoering brengen. Daar is onze muziek voor bedoeld.’

Rikki, de enige vrouw in het gezelschap, is de gevoelsmens van RONDÉ. Zij is verantwoordelijk voor de teksten en de zangmelodieën. ‘Deze jongens zijn de broers die ik nooit gehad heb. Ik kan van veel mensen gek worden, maar niet van hen. Ze zijn slim, getalenteerd en grappig. Nooit te beroerd om iets nieuws uit te proberen. Niet bang om te groeien.’

De bedachtzame Adriaan vertegenwoordigt de ratio en componeert veel van de muziek. Hij is een groot bewonderaar van Max Martin, de Zweedse producer en componist achter hits van sterren als Britney Spears, Ariana Grande en Taylor Swift. Drummer Sharon is met z’n Conservatorium-achtergrond de meest technisch onderlegde. Gitarist Armel heeft een punkverleden (Adriaan: ‘ Dat slagje in We Are One, dát is Armel!). Bassist en Eighties-liefhebber Cas zorgt voor de balans, in de muziek maar ook in hun algemene samenzijn.

Rikki houdt van ‘psychedelisch en zweverig’. Van The Doors, Pink Floyd, Beatles, Stones en Fleetwood Mac tot Tame Impala. In haar dagelijks leven wisselt ze rustige periodes van introspectie af met erop uit trekken, de wereld in. Dan wil ze ‘geprikkeld worden, gesprekken voeren, impulsen opdoen.’ Dat zoekt ze dan ook bewust op. Zoals in Berlijn, waar hun debuutalbum werd opgenomen samen met producer Niels Zuiderhoek (o.a. Kensington). Terwijl Adriaan in zijn appartement op de computer The Sims speelde, stond Rikki tot diep in de nacht in de vermaarde electroclub Berghain te dansen ‘op ziek duistere techno’. Roes, nacht, avontuur, onbestemd verlangen, een zucht naar vervoering: precies de inhoudelijke ingrediënten die we zo vaak tegenkomen in de muziek van RONDÉ.

In haar teksten is ze vaak cryptisch, erkent Rikki. Adriaan: ‘Het is heel gaaf als mensen denken: wat de fuck gaat er om in haar hoofd?’ Maar de liedjes gaan altijd over ‘iets wat ik heb meegemaakt’, aldus Rikki. Openingstrack Why Do You Care vormt een goed voorbeeld. ‘Op een feestje – ik herinner het me als een film in eighties-kleurtjes – zag ik een jongen naar me staren. Hij had duidelijk interesse, maar ik voelde dat hij niet wilde dat ik dat wist. Ik durfde niet op hem af te gaan. Toen ik hem aan het eind van de avond zocht was hij verdwenen.’